Berichten met Tag ‘Noordzee
Nog eens een bankje
In the picture
Verdwaalpaal (02)
Nog eens het zeetje (02)
Wat aanvankelijk geen reeks leek te worden groeit toch stilaan weer uit tot een reportage van onze Noordzee. Het archief herbergt nog zoveel plaatjes die ik jullie niet wil onthouden.
Door werkzaamheden in de buurt is mijn ADSL-internetverbinding tijdelijk herleidt tot een (frustrerend) trage connectie. Vandaar dat blogbezoekjes momenteel haast onmogelijk zijn. Ik hoop alvast mijn schade spoedig te kunnen inhalen. Alvast mijn excuses.
Nog eens het zéétje
Ze zijn er… (02)
Naar jaarlijkse traditie is er ook een bekende vlaming aanwezig als peter/meter van het eerste vaatje maatjes. Dit jaar was dat Maurice Wouters. Bij het grote publiek voornamelijk bekend als “Cyriel” uit de fictiereeks Wittekerke maar hij speelde ook in o.a. “Witse”, “Familie”, “Spoed”, “Spring”, enz… Hij had een draaiorgel mee en wist hiermee het publiek in de juiste ambiance te brengen. Maar een maatje ging er ook vlot in bij deze joviale acteur.
De flits-specialisten mogen trouwens nog altijd hun bevindingen hieromtrent laten weten want op dat gebied kan ik nog veel tips gebruiken.
Ze zijn er…
De echte Hollandse maatjes. Gisteren aan wal gebracht aan de visserskaai in Oostende. En dat gaat steeds gepaard met de nodige vissersfolklore. Een bijzondere sfeer alvast.
Voor het eerst mengde ik me tussen de aanwezige journalisten. Ik liet hen natuurlijk eerst hun werk doen, het is tenslotte hun broodwinning, maar als het even kon vroeg ook ik de aandacht van de “figuranten”.
Daarnaast was het de eerste keer dat ik echt werkte met m’n externe flits. De Pentax AF-540-FGZ, maw een full-option flash. Na enkele recente reeksen was ik toch tot de conclusie gekomen dat invulflitsen onontbeerlijk is tijdens evenementfotografie. Enkel wat testshots op Louise als ervaring, daar moest ik het mee doen. Het maatjesfestijn was alvast een leuke oefening maar er is zeker nog wat werk aan de winkel.
Naar jaarlijkse gewoonte is er ook een bekende vlaming aanwezig. Dit jaar koos men voor een echte karakterkop maar dat is voor het volgend logje…
Ik zou nog heel lang kunnen doorgaan maar er zijn nog zo veel mooie evenementen die ik met jullie wil delen dat ik voorlopig toch deze reeks van OvA beeïndig. En ik eindig met nog enkele typische zee- en ambachtsfoto’s. Ik kon het weer niet nalaten en heb dus nog maar eens eigen tintje aan de foto’s gegeven. Benieuwd of dit in jullie ogen een meerwaarde geeft aan de foto’s.
Samen met deze man kijken we alvast uit naar het volgende evenement. Deze vond vandaag (di 3/06) plaats in Oostende. Er is toen namelijk iets aangekomen per boot. Nee, niet sinterklaas al heb ik er voor het eerst wel mijn nieuw gadget echt kunnen gebruiken…
oostende voor anker (07)
Tijdens OvA is het mogelijk om met bepaalde historische schepen een zeetocht te maken. Deze tochten worden opgevrolijkt door muziekgroepen. Bij aankomst van de “Mercedes” stapte het Shantykoor van Blankenberge af. Het Shantykoor, dat een mannenkoor is, brengt zowel het universele shanty-repertoire uit de vier windstreken als typische Vlaamse zeemansliederen. Shanties zijn werkliederen die vroeger aan boord van grote zeilschepen werden gezongen om het werk te begeleiden.
Tijdens het nemen van de groepsfoto klikte ik even mee met hun fotograaf.
oostende voor anker (06)
Het festijn van het maritieme erfgoed wordt telkens weer opgeluisterd door verschillende dans- en muziekgroepen. Deze vurige dames en heren aan boord van de “Earl of Pembroke” gaven alvast het beste van zichzelf. Het is trouwens altijd leuk om te fotograferen onder de drive van opzwepende melodieën.
oostende voor anker (05)
Oostende voor anker (04)
Een duotoon om de nostalgie die deze boten uitstralen extra te benadrukken.
Vanaf vandaag ben ik bereikbaar op een specifiek emailadres ivm alles omtrent fotografie:
kustverdediging
Warmte aan zee
Als bedanking aan de Stad Oostende en om het eerste transport te vieren was er ’s avonds een lichtshow op de overblijvende torens.
Het was de allereerste maal dat ik iets dergelijks fotografeerde. Gewone nachtfotografie deed ik al eerder met mijn Canon Powershot S2IS maar een lichtshow en vuurwerk waren nieuw voor mij. Het was ook de eerste maal dat ik met lange sluitertijden werkte met de Pentax. De verwachtingen lagen dus niet al te hoog maar ik was na afloop toch blij verrast met het resultaat.
Oh ja, de ooievaar is in aantocht maar laat voorlopig nog even op zich wachten. We zijn alvast in blijde verwachting om het gezinnetje compleet te maken.
Ik twijfelde of ik deze reeks wel zou tonen. Fotografisch geven ze me een dubbel gevoel. Ze geven deels de sfeer van de dag weer maar anderzijds vind ik ze technisch niet zo geslaagd. Er waren die dag duizenden bewonderaars van het huzarenstukje die het transport toch wel is. Ik wou niet de grote drommen mensen tonen maar er enkele leuke personages uithalen. Kwestie van het onderwerp op een andere manier te benaderen.
In het volgende reeksje zal ik de reportage afsluiten met het nodige spektakel.
Ostend port werd meermaals afgesloten. Zodoende lagen er heel wat schepen voor de haveningang te wachten.
Intussen was het genieten van de warme kleuren van de zonsondergang.
Uiteindelijk kwam de Rambiz (voortgetrokken door de sleper Eide Fighter) naar buiten.
Net tijdens het buitenvaren was er ook een Parhelia te zien. Een bijzon dus. Dit is een lichtverschijnsel in de dampkring van de aarde, veroorzaakt door breking van licht in verticaal gerichte ijskristallen. Het is een wazige lichtvlek die links en/of rechts van de zon zichtbaar is in een dunne cirrusbewolking. Je ziet het verschijnsel hier ongeveer midden in het beeld.
Druk, druk, druk… vandaar dat de reeks wat vertraging oploopt. Mijn excuses hiervoor.
Heel langzaam wordt de sokkel de kaaimuur overgetrokken.
De windmolenfundering wordt langzaam gezakt. Intussen begint de zon aan zijn ondergang van de dag en dat levert leuk licht op om een spiegeling in het water vast te leggen. Op zo’n lange dagen is het zoeken naar fotografische afwisseling een welkome bezigheid.
Het betonnen gevaarte wordt enkele meters in het water neergelaten. Men maakt hier blijkbaar dankbaar gebruik van de wet van Archimedes om het transport wat te vergemakkelijken. Dan wordt de operatie heel even stilgelegd om de wachtende schepen de kans te geven de haven binnen te lopen.
In de volgende reeks gaat het transport de haven verlaten onder een stralende zonsondergang en heb ik zelfs een bepaald weersverschijnsel kunnen vastleggen.
Transport windmolens
Zaterdag 26 april was het dan eindelijk zover. De eerste windmolenfundering werd getransporteerd naar zijn defintieve plaats aan de Thorntonbank, ruim 30 km voor de Belgische kust. De avond voordien werd door middel van transportwagens (6 lange voertuigen met elk 40 wielen) de sokkel vervoert van zijn standplaats naar de nieuwe kaaimuur. ’s Morgens vroeg werd de bijna 3000 ton wegende constructie door het kraanschip Rambiz in de takels genomen. In de namiddag werd dan het gevaarte van ruim 40 meters hoog opgetild en enkele meters in het water neergelaten. Vervolgens werd de sokkel de haven uitgesleept in de takels van de Rambiz richting rustplaats.
De zes transportwagens hebbend de sokkel tot aan de kaaimuur gebracht waarna de Rambiz in actie kon komen.
De Rambiz heeft de sokkel vast. Onderaan zijn vier gele ankers aan de voet vastgemaakt die het gevaarte moeten tillen, de groene constructie bovenaan zorgt voor de stabiliteit.
Na de middag werd de haven volledig afgesloten door de zeevaartpolitie. Toen de Rambiz zijn neus vervaarlijk ver tot in het water liet zakken begon de betonnen constructie heel traag in beweging te komen.
Windmolens (05)
Een foto van een tijdje terug. Links zie je de afbraak van het Oosterstaketsel, rechts de bouw van de sokkels voor de windmolens.
Edit:
Ziehier een link naar de grotere versie.
Windmolens (04)
Gisteren kwam de scheepslift Rambiz reeds Oostende binnen.
De Rambiz bestaat uit de pontons Ram en Bizon die in 1995 te samen met nog een ponton Buffel, welke er dwars opstaat, tot RAMBIZ werd verbouwd. Met zijn 2 kranen heeft hij een maximale hefcapacitiet van zo’n 3300 ton en een maxiamel hoogte van bijne 90 meter.
Windmolens (03)
De eerste windmolenfundering zal nu vrijdag rond 15.30 in beweging gebracht worden. Het transport vanaf de standplaats naar de kaaimuur zal ongeveer 24 uur duren. Dus zaterdag zal een immense scheepskraan (De Rambiz die o.a. de berging van de tricolor uitvoerde) vanaf 15.30 de sokkel opheffen en vervolgens na een draaimanoeuvre de Oostendse haven uitvaren.
Deze heugelijke gebeurtenis zal ’s avonds gevierd worden op het Klein Strand met een licht-, laser-, en klankshow en optredens van enkele bekende artiesten.
Vandaag had nog er nog iemand een leuke verrassing voor mij in petto.
windmolens (02)
Misschien was het niet helemaal duidelijk maar wat je hier ziet zijn de funderingssokkels die uiteindelijk in zee zullen neergelaten worden. Enkel het bovenste stuk zal boven water uitsteken en daarop worden er “klassieke” windmolens geplaatst. Zo zal men een volledig windmolenpark bouwen voor de kust, buiten het zicht vanaf het vasteland. Meer info vind je op de site van c-power, vooral het animatiefilmpje is een aanrader voor de geïnteresseerden.
Windmolens
Deze week zal ik de Oostendse site waar de sokkels voor de windmolens worden gemaakt wat in het licht zetten.
Komende zaterdag, 26 april, zal namelijk de eerste funderingspaal getransporteerd worden naar de Thorntonbank.
De firma C-Power kreeg van Haven Oostende een braakliggend terrein aan de Halve Maan op de Oosteroever in concessie. Op het terrein ontwikkelt C-Power de zestig windmolens voor het windmolenpark, gepland voor onze kust. Tijdens de twintig jaar dat de molens energie leveren, zullen er 1.913 manjaren arbeid aan besteed worden.
Het wordt ongetwijfeld een groot evenement voor Oostende. Al zullen de grote veiligheidsmaatregelen het wellicht niet gemakkelijk maken om er foto’s te nemen.
Message in a bottle ?
Deze week heeft ook mijn werkgever mijn hobby op een mooie manier belicht. In de Damiaanflash (het personeelsmagazine van Az Damiaan Oostende) werd op twee pagina’s een interview met mij gepubliceerd. Lees hier het volledige interview.
paaltjes aan zee
Race of the Classics
Vandaag en morgen doet de vloot van de Race of the Classics Oostende aan.
De Race of the Classics is sinds 1989 een belangrijk evenement voor studenten en de klassieke zeilvaart. Studenten uit heel Nederland vormen teams en nemen deel aan een echte zeilrace op de Noordzee. Sinds enkele jaren vertrekt de vloot vanuit de Veerhaven te Rotterdam. In een week worden Oostende in België en Ramsgate of Lowestoft in Engeland aangedaan. Uiteindelijk komt de vloot aan in Amsterdam. De teams zijn verbonden aan een hogeschool of universiteit en zetten zich in om de week in april tot een groot succes te maken. Om de ROTC te verwezenlijken wordt er door vijftien enthousiaste studenten, met affiniteit voor organiseren, zeilen en veel gezelligheid, een jaar lang hard gewerkt. Daardoor is het evenement inmiddels uitgegroeid tot de grootste zeilrace voor non-professionals op klassieke zeilschepen.
Edit: Sommigen verwachten een reeksje over de Race of the Classics maar ik heb er slechts een klein uurtje langsheen gewandeld waardoor ik niet echt veel beeldmateriaal heb. Vandaar dat ik het bij dit ene logje moet laten. Eind mei is het echter Oostende voor Anker dus laat dit hier alvast het opwarmertje zijn.
De leegte
Edit: Ik plaatste aanvankelijk geen tekst bij deze foto, net omdat ik het beeld wou laten spreken. Na de lovende commentaren (waarvoor ik een nederige buiging maak) wil ik toch heel even reageren op enkele aangehaalde punten.
Ik heb inderdaad heel bewust de horizon in het midden gelegd. Het is tegen de “fotografische wetten” maar wie mij al wat kent weet dat ik graag de regels breek om net weer anders uit de hoek te komen.
Het was ook mijn aanvankelijk idee om de grote zandpartij weg te snijden maar net dan kreeg ik opnieuw een standaardfoto, alweer wou ik de bestaande compromissen doorbreken.
De gebruikte kleursetting is inderdaad een soort handelsmerk aan het worden van mij, ik vind het eigenlijk leuk een soort eigen stijl te creeëren waaraan anderen mijn foto’s herkennen.


































































Recente reacties