persoonlijk beeld

Wellicht niet meteen een beeld die veel mensen aanspreekt maar toch een foto die mij persoonlijk sterk boeit.

Louise, mijn oudste dochter, die het tegenlicht probeert te vangen.

 

Eddie Gill

BC Base Oostende heeft na het uitvallen van Trevor Huffman een nieuwe spelverdeler gekocht. Enkele uren nadat ex-NBA vedette Eddie Gill landde in Brussel mocht ik hem fotograferen op het Oostendse parket.

Eerste shot in de tribune waarbij het shirtnummer en de sponsor goed zichtbaar moeten zijn.

 

 

Een wat creatievere pose.

 

 

Nog iets creatiever. De foto is genomen op dezelfde locatie als de vorige. Door het dichtnijpen van het diafragma en een kortere sluitertijd bekom je een zwarte achtergrond. Het aanwezige licht op de reflectors van de trappen blijven de schuine strepen, die voor wat dynamiek zorgen in het beeld,  iets door het zwart heen komen. Eddie wordt belicht door een flits rechts van de camera.

 

 

gernoazen II

Normaal gruwel ik zelf van schuine horizonten en leeglopende zeeën maar hier pas ik het bewust toe om de dynamiek in het beeld te versterken. Ongetwijfeld zullen er weer twee kampen zijn met pro’s en contra’s maar afwijken van de regeltjes… daar staat de rebellerende Xray wel wat voor gekend.

 

 

Het balleke van de burgemeester

Afgelopen weekend stond Bredene weer op z’n kop voor het jaarlijkse bal van de burgemeester, niet in het minst omdat het de laatste was van onze huidige burgervader. Als Bredense huisfotograaf mocht ik uiteraard niet ontbreken.

 

 

Burgemeester Willy Vanhooren houdt zijn traditionele toespraak in de mist.

 

 

Daarna zette die andere Willy de zaal in vuur en vlam.

Rome by night (4)

Hierna doen we het licht uit…

 

Rome by night (2)

De meningen bij de vorige foto waren verdeeld, zoals deels verwacht. Door het werken met een lange sluitertijd is ghosting nu eenmaal niet te vermijden op dergelijke drukke ontmoetingsplaats. Ook in deze foto krijg je een specifiek kenmerk van de langesluitertijdopname, namelijk melkachtig water. Benieuwd of ook hier weer de meningen uiteen lopen.

 

Rome by night (1)

Rome moet qua architectuur in de spotlights zeker niet onderdoen voor nachtelijk Parijs, de lichtstad bij uitstek. Trouwens, ik voelde mij een stuk veiliger in de Italiaanse hoofdstad als in de Franse als je ’s nachts ronddoolt met camera en statief.

 

Guido Belcanto @ Paulusfeesten

Nog een laatste keer Paulusfeesten. Concertfotografie doe ik verre van dagelijks en dat merk ik ook wel. Het is een verdomd moeilijke branche. Een artiest vastleggen is op zich niet zo heel moeilijk maar op de goede momenten de juiste invalshoek pakken en een correcte belichting is niet evident. Elke zanger(es) is al duizenden keren vastgelegd en toch zoekt elke fotograaf naar dat ene andere beeld. Fascinerend toch…

 

 

 

 

Gorki @ Paulusfeesten

Luc de Vos & co was een van de headliners van de afgelopen Paulusfeesten. Achteraf hoorde ik verdeelde reacties. De focus bij mezelf ligt zodanig bij het fotograferen dat ik nauwelijks oor heb voor de muziek. Ik heb het nu wel gemerkt: ook al heb je de “privilege” om back-, front- en on-stage te staan, je merkt heus niet meer van een concert, wel integendeel. De aandacht gaat zodanig op naar de details die je liever niet mist, dat het totaalbeeld van de show wat aan je voorbijgaat. Maar je hoort me niet klagen hoor…

 

 

 

adieu Lucy Loes

Een tweede afscheid op deze Paulusfeesten. De koningin van het visserslied, Lucy Loes, werd voor het laatst in de armen gesloten door haar geliefd publiek. Een optreden met een lach en een traan want een slepende ziekte maakt het voor haar onmogelijk om nog verder te zingen. Voor veel Oostendenaars een emotioneel moment. Lucy zal er niet meer bij zijn op de Paulusfeesten maar… ze zal nooit weg zijn.

 

 

 

 

Paulusfeesten

Als fotograaf ben je, op een familiaal festival als de Oostendse Paulusfeesten, vaak een bevoorrechte getuige. Je staat met je oren tegen de boxen zodat de vibes je trommelvliezen bijna doen knallen, je ziet vanop het podium de hitsige massa en je staat naast en tussen de artiesten. Maar al op de eerste avond een kippenvelmoment mogen beleven, maakt het feest compleet. Omar Perry, de zoon van reggaelegende Lee Scratch Perry, roept zijn dochtertje op het podium voor een duet. Zij was even verrast als het publiek…

 

 

 

veel te weinig…

… fotografeer ik de eigen dochters. Mijn vrouw kan er zich soms terecht kwaad in maken. Ik hos echter zo vaak met een camera rond dat ik, eenmaal thuis, het toestel liever aan de kant laat. En dan is een weekje Limburg – of Glimburg zoals mijn oudste dochter Louise zo mooi zei – een uitgelezen moment om de schade in te halen. En net dan krijgt Louise natuurlijk weer haar kuren en wil ze niet op de foto. Charlotte, de ontdekster, bekijkt het allemaal met enige terughoudendheid. En Anneke, mijn lieftallige, ziet dat het - eindelijk  – goed is. 

 

 

Edit: Toch weer opvallend hoeveel donkerder de foto’s op WordPress verschijnen.

achtertooglid

Momenteel loopt in de Nieuwe Gaanderijen op de Oostendse zeedijk de outdoor fototentoonstelling Achtertooglid van Wim Vandekeybus.

Choreograaf  Wim Vandekeybus toont tijdens Theater aan Zee (TaZ) niet alleen de Belgische première van nieuwZwart, ook richten ze de schijnwerpers op zijn fotografisch talent. Er wordt een selectie van zijn filmische reisbeelden gepresenteerd op groot formaat.

“Fotografie liegt in kleur én zwart-wit. Fotografie toont wat we verleerd hebben te zien. Het is een fictie die de realiteit voedt, verfrist, verzwaart. Het ontbloot, steelt, bespioneert, verfraait en camoufleert. Het legt niet vast maar beweegt en opent, nodigt uit, leeft… Tijdens omzwervingen door Chili, Marokko, Kaapverdië, Congo en België fotografeerde ik mensen, paarden en landschappen. De beelden dragen elk op zich een verhaal maar hebben ook een onderlinge verwevenheid. Het is even meelopen in mijn galloping mind“, aldus Wim Vandekeybus.

 

 

 

 

Om mezelf fotografisch wat aan te scherpen wou ik in 15 minuten drie boeiende beelden maken. Ik ben niet helemaal tevreden.

Ook Erwin Acke had al aandacht voor deze boeiende tentoonstelling.

Rome… de markt

De beroemdste markt is de Romeinse Campo de’ Fiori. Deze gezellige markt bevindt zich in het hart van Rome en wordt gehouden op het Piazza Campo de’ Fiori.

 

 

Rome in vogelvlucht

De vogel naast de kerktoren is een twijfelpunt voor mij. Ik vind het enigszins een sterk punt, anderzijds is het misschien net te sterk en eist hij te veel aandacht op. Benieuwd naar jullie reacties.

 

Den Piv

Vandaag staat er in De Zeewacht een paginagroot interview met Piv Huvluv, onze Bredense trots onder de betere Vlaamse komieken. Het artikel valt onder de reeks “De Stoel”. Dus nam Jan, want zo gaat Piv door het alledaagse leven, plaats op een authentiek klapstoelke van zijn grootvader.

Communie Guillaume

Een tijdje terug mocht ik de communieshoot maken van Guillaume.

We trokken naar de wandelkaai in Nieuwpoort.

 

 

 

 

communieshoot Laura

 

 

 

ochtendkilte (02)

Nog enkele ochtendbeeldjes van tijdens het krieken van de dag.

Ik probeer even de blendmethode vereenvoudigd uit te leggen.

Bij de gebruikte methode neem ik telkens drie gelijkaardige foto’s, op statief uiteraard, met een verschillende belichting. Bijvoorbeeld EV-1, EV 0 en EV+1. Daarna leg ik de drie foto’s op elkaar waarbij ik telkens delen selecteer en uitveeg die niet bruikbaar zijn. Zo bekom je een goed belichte voorgrond, lucht en detailonderdelen. Zo vergroot je het dynamisch bereik van de foto.

Met een foto zouden nooit alle delen in de foto goed belicht kunnen zijn. Of je belicht goed de lucht en je hebt een donkere voorgrond of omgekeerd. Door van elke foto de beste delen te kiezen krijg je een “betere” foto.

Van ieder stuk foto die nog overblijft pas ik dan nog afzonderlijk de niveau’s en curves aan. Ook selectief wat de saturatie aanpassen, doordrukken en tegenhouden… Zo bouw je dus snel heel wat laagjes op.

Pure HDR (met bv. Photomatix) zou ook mogelijk zijn maar ik verkies toch de manuele methode waarbij ik zelf kan kiezen wat wel en wat niet bruikbaar is.

 

 

Coverfoto (2)

Nadat ik twee weken geleden alle Bredense brievenbussen wist te veroveren is het eerstdaags de beurt aan de Oostendse bussen.

De gemeente Oostende brengt een nieuwe stadsgids uit met daarin alle belangrijke adressen, gegevens en weetjes in een handig boekje.

De coverfoto is een uitsnede van een van mijn Mercatorfoto’s.

Coverfoto

Onlangs kregen alle Bredenaars weer de gemeentelijke informatiebrochure in de bus. Ditmaal mocht ik voor de cover zorgen.

Bedoeling is uiteraard dat iets in de gemeente Bredene herkenbaar wordt weergegeven. Daarnaast moet het beeld ook wat de periode van het jaar weerspiegelen. Ik koos dan maar voor “Blote Betsy” (officieel De Wind van Irénée Duriez), enkele kerstbomen in de achtergrond en een donker sfeertje.

 

oostende voor anker (07)

Tijdens OvA is het mogelijk om met bepaalde historische schepen een zeetocht te maken. Deze tochten worden opgevrolijkt door muziekgroepen. Bij aankomst van de “Mercedes” stapte het Shantykoor van Blankenberge af. Het Shantykoor, dat een mannenkoor is, brengt zowel het universele shanty-repertoire uit de vier windstreken als typische Vlaamse zeemansliederen. Shanties zijn werkliederen die vroeger aan boord van grote zeilschepen werden gezongen om het werk te begeleiden.

 

 

Tijdens het nemen van de groepsfoto klikte ik even mee met hun fotograaf.