Ik onderbreek even de Romereeks want zaterdag start aan de Belgische kust het kunstevenement Beaufort03.
In de 10 kustgemeenten exposeren 30 kunstenaars een hedendaags kunstwerk. In Bredene staan er drie werken opgesteld.
Louis De Cordier – Metatron
Vanavond deze email ontvangen:
Dag Kevin,
Na rijp beraad en na alle foto’s goed te hebben bekeken is een professionele jury tot het besluit gekomen dat jij de beste foto (nr 2387) hebt ingezonden.
De jury vond het dramatische aspect van een wegvarende Mercator onder een dreigend wolkendek een doorslaggevende reden om je als winnaar uit te roepen.
Er was namelijk een fotowedstrijd uitgegeven naar aanleiding van de verhuis van de Mercator naar zijn herstelplaats. Zie: www.zeilschip-mercator.be
Deze erkenning geeft natuurlijk steeds een enorm grote voldoening en is weer een groot hart onder de riem.
Ik heb niet de gewoonte om een foto te herposten maar voor één keer doe ik het dan toch.
Vreugdevolle winst van Nico Berckmans.
Winnen kost kracht.
Strompelen na een loodzware rit.
Ook grote kampioenen hebben al eens een vlieg in hun oog.
Roger De Vlaeminck na zijn aankomst van de Wapiti Mountainebike Tour.
… met het verwerken van de foto’s van de mountainbikewedstrijd. Vanmiddag was er de Wapiti mountainebike Classic 2008, die deel uitmaakt van het mountainebike kustcriterium. Veel zand en wind maar gelukkig bleef de beloofde regen uit. Alvast wat aparte sfeerbeeldjes.
Waar zijn die renners nu??
De uiteindelijke winnaar: Nico Berckmans.
Terug huiswaarts.
De gebeurtenis van vandaag in Oostende.
De Mercator heeft zijn ligplaats verlaten voor een herstelbeurt bij een scheepswerf in de Oostendse achterhaven. Een trip van slecht enkele kilometers die echter een hele dag duurt. Geen sinecure namelijk om deze driemaster doorheen een aantal sluizen en sassen te loodsen. Ook de oversteek van de haveningang was een spannend ogenblik want er stond een sterke zijwind en de doorgang bij het verlaten van de dokken is uiterst smal. Uiteindelijk is hij veilig aangekomen.
Natuurlijk was Uw reporter weer ter plaatse…
Sublieme foto’s zijn het: de Visscherskoppen van Stephan Vanfleteren.
Ze hangen nog tot eind deze maand in de Vismijn van Oostende. Zaterdag zijn het trouwens de visserijfeesten aldaar.
De volgende avond werd de rode loper alweer opgepoetst voor mooi en bekend volk.
De acteurs van de destijds bijzonder populaire kinderreeks (jaja, uit mijn jeugdjaren) Merlina waren te gast.
Even later kwamen Peter van den Begin en Stany Crets (Vlaamse acteurs) ook aan. Ze kwamen hun nieuwe serie Fans voorstellen.
Helaas kan ik me niet meer verder vrijmaken voor het filmfestival maar volgend jaar ben ik gegarandeerd weer op post.
Vorige week ging ik nog met de para’s in het zand, stof en slijk gaan ploeteren. Deze week mocht ik m’n mooiste schoenen opblinken om aan de rode loper klaar te staan. Wat is fotografie toch een fijne bezigheid.
Jennifer Saunders (de grootste Britse comediènne, actrice en comedy-schrijfster) gekend van o.a. Absolutely Fabulous onthulde op de zeedijk haar ster op de Walk of Fame.
Jennifer Saunders bracht ook haar collega Dr. Tanya Byron mee.
Gunther Lamoot (Vlaamse komiek) was ook een van de sterren van de avond.
Tenslotte stelde de cast van “Zone Stad” (Vlaamse politieserie) hun nieuwe afleveringen voor.
Net terug van een avondje filmfestival Oostende. Alvast een impressie die me meteen deed beseffen dat ik wel degelijk aan onze belgische kust vertoefde en niet op het festival van een zonovergoten Cannes.
Niettemin was het weer een leerrijke ervaring, heb ik wat celebs kunnen vastleggen en was er gelukkig een stiftenmeisje om het lang wachten wat te verzachten.
De rebellen hebben zich verschanst in een bunkercomplex in de duinen. Mogelijks met gijzelaars.
Nederlandse Mariniers vallen aan vanuit zee. De rebellen kunnen ze vlot onder schot houden. De Mariniers landen echter twee kilometer verder op het strand (buiten het schietgebied van de rebellen). Net op dat moment voeren Nederlandse en Belgische troepen een verrassingsaanval uit van achter de duinengordel. Vanuit gepantserde vehiceles dringen de para’s met veel moeite de duinen in. Na ongeveer 10 minuten arriveren de secties die vanuit zee kwamen ter versterking van de landtroepen. Een tactisch verrassend maar slimme aanval. En Xrayken ging natuurlijk weer mee in de actie.
De volgende ochtend ben ik getuige van een guerrilla-oefening.
In de straten van Oostende beweegt een sectie zich voort op zoek naar rebellen. Ik waan me in een echte stadsoorlog. Zelfs de inwoners komen gewapend buiten.
De rebellenleider onder schot maar weigert het wapen neer te leggen.
Uitgeschakeld.
Xray was embedded fotograaf tijdens Operation Storm Tide in Oostende.
Paratroepen uit Diest en Brasschaat hebben ’s ochtends een stormlanding uitgevoerd en meteen de luchthaven ingepalmd. Zodoende kon een luchtbrug opgestart worden om zwaar materiaal aan te voeren. Hierna infiltreerden verschillende secties doorheen het Schorregebied. Doel is de herinname van de Ambassade in het stadscentrum waar rebellen zich verschansen. Onderweg worden de troepen echter onder vuur genomen en moeten ze een gijzelaar uit een boerderij vrij krijgen die er door rebellen wordt gegijzeld. De gemaskerde “Warlord” eist terugtrekking van de heli, stopzetting van troepenbewegingen, diesel, voedsel, munitie, enz.
De eisen werden niet vlug genoeg ingewilligd en een half uur later krijgen de para’s een vinger van de gegijzelde als waarschuwing. Een inval was de enigste oplossing.
’s Avonds werd de ambassade bereikt en bestormd maar dat is voor een volgend topic.
Embedded journalistiek is bijzonder boeiend, al was er hier natuurlijk geen echt gevaar. Bovenal heb ik de para’s leren kennen als bijzonder vriendelijke en sympathieke gasten die heel serieus met hun job bezig zijn.
Alle situaties (ook al zijn het oefeningen) worden met een bijzondere ernst aangepakt en uiterst professioneel uitgevoerd. Chapeau mannen.
Dit jaar organiseerde Toerisme Oostende voor het eerst Fuzee 2008.
Ter vervanging van de massaspektakels die destijds tijdens Theater aan Zee werden gehouden werd nu 5 avonden na elkaar een vuur- en lichtspektakel in het Oostendse stadscentrum getoond.
De laatste avond was het op het Klein Strand aan Théâtre Attrape uit België. Op een constructie van 15 meter hoog, die de toren van Babel voorstelt, zorgden operazangers en percussionisten voor de begeleiding van een vuurspektakel.
Afgelopen weekend werd in de schaduw van de Oostendse vuurtoren de houten tweemastsloep Nele 2 te water gelaten. De Nele 2 wordt gebouwd in opdracht van Marnix Verleene die met passagiers rondvaarten wil doen rond de kusten van Australië. Het schip wordt gebouwd op de Maritime Site Oostende (MSO) die als voornaamste doel heeft om langdurig werklozen en werkzoekenden een opleiding te geven in de scheepsbouw en de scheepsherstelling.
Ze zijn weer voorbij…de vurige maandagen.
In juli en augustus is er elke maandagavond vuurwerk op het groot strand van Oostende, behalve de laatste maandag van de zomer.
Vurige maandagen is eigenlijk een vuurwerkkampioenschap waarbij de winnaar het volgend jaar op 21 juli het groot vuurwerk voor de nationale feestdag mag verzorgen. De tweede mag dan 15 augustus voor z’n rekening nemen.
Het beeld croppen tot net boven de reflecties zou ook een mogelijkheid zijn maar ik ben nu bewust met m’n voeten in het halfnatte zand gaan staan om wat reflecties mee te nemen in beeld dat ik het zonde zou vinden van ze weg te snijden.
Ik moet trouwens dringend eens een headlight in m’n fototas stoppen want op een pikdonker strand alles op- en instellen is geen sinecure.
Op de laatste foto van m’n vorig item kreeg ik nogal wat reacties over het zand die richting camera ging.
Wel, vandaag nog maar eens m’n camera de woestijn ingestuurd. Blijkbaar is reportagewerk een hele uitdaging voor het materiaal. Gelukkig is m’n Pentax spatwater- en stofdicht behuist alsook m’n DA* lens. Geen overbodige luxe als kustbewoner.
Foto genomen tijdens Koksijde Rescue, een reddingsoefening op het strand van Koksijde.
De foto’s de laatste dagen werden allemaal genomen tijdens “trammelant”. De Vlaamse kustgemeente De Haan (één van de 15 mooiste dorpen van Vlaanderen) herbergt een groot patrimonium die dateert uit de Belle-Epoque tijd. Het gemeentehuis, het tramstation en een wijk met villa’s ademen de sfeer van weleer uit. Tijdens trammelant wordt het leven van de bourgeoisie en de dorpelingen uit die tijd centraal geplaatst. De eerste zaterdag van augustus is dan ook steeds weer een dag die je in De Haan moet doorbrengen.
Netbreien:
Kantklossen:
Trouwens nu al even aanstippen: op 24 augustus is het terug de Oude Klepper Parade waarbij moto’s van voor 1921 vanuit De Haan vertrekken voor een rondrit doorheen de Vlaamse polders. Een fotogeniek evenement !!!
Het is ook een vorm van portretfotografie dacht ik.
Hier bewust het baasje in de abstractie willen houden.
Bij foto twee mocht hij ook mee in beeld.
Ik kreeg via email van een “vaste fan” de vraag of ik het nog wel zou aandurven om portretten te tonen na alle kritiek op de vorige foto. Voor alle duidelijkheid: ikzelf zie de commentaren niet als kritiek, het zijn voor mij allemaal opbouwende tips. En meer: volledig terecht, de scherpte zit compleet fout. De foto werd genomen met de 16-50 F2.8 op 50 mm – f3.5 – iso 200 en flits. De omstandigheden waren echter verre van ideaal. De man was een figurant tijdens een evenement. Foto’s zijn genomen van tussen een menigte, zittend om m’n knieën en de lens doorheen een dranghekken gestoken. Dit mag echter geen excuus zijn: het portret is onvoldoende.
En omdat ik me niet wil laten kennen, nog enkele pogingen. Laat maar alweer jullie gewaardeerd licht schijnen over deze foto’s aub.
Update:
Naar aanleiding van de terechte commentaren dat ik bij foto 1 te hard inflitste voeg ik deze “zachtere foto” toe. Flitsintensiteit werd met 1 stop gemilderd. Geen z/w omzetting om zo het verschil nog duidelijker te maken.
Veel ervaring in portretten heb ik (nog) niet. Onlangs kreeg ik echter de vraag om eens wat portretwerk te tonen. Studiowerk is niet meteen de richting die ik wil uitgaan maar op locatie een goed portret kunnen nemen zal ongetwijfeld mijn horizonten kunnen verruimen. Dus afgelopen weekend dit in het achterhoofd gehouden. Toch zal ik me ook eens moeten verdiepen in het strobistenwerk om zo wat meer “crosslight” te kunnen hanteren. Alléé vooruit, we weten weer wat we willen.
Graag jullie verhelderende of verduisterende mening over deze foto.
In Oostende loopt momenteel in de Venetiaanse gaanderijen (waar destijds de fototentoonstelling Ma Natal La liep) de tentoonstelling “straffe toeren” die een duik neemt in het Belgische circusleven. Bij de opening enkele weken geleden werden enkele acts opgevoerd net voor de deur. Vooral het duo van “Oko Sokolo” kon mij bekoren.
Wegens (andere aangename) omstandigheden heb ik het merendeel van het straattheatherfestival gemist maar toch net op tijd terug voor de slotshow. Alvast een warme afsluiter.
Ook levende standbeelden waren te zien.
De grote moeilijkheid tijdens zo’n evenement is steeds om storende elementen in je beelden te vermijden. De achtergrond staat bezaaid met verkeersborden, lantaarnpalen, reclamepanelen, e.d. Je een weg banen tussen de mensenmassa’s is eveneens een uitdaging. Vandaar dat ik me bij de living statues beperkte tot close-ups.
Belangrijk:
Mijn vorig emailadres “kevinmollet@yahoo.com” is niet langer bereikbaar.
Vanaf heden ben ik bereikbaar op:
Zaterdag 12 juli greep het grootste straattheaterfestival van de kust plaats in Bredene. Ruim 70 acts uit binnen- en buitenland gaven het beste van zichzelf.
Walking acts.
Belangrijk:
Mijn vorig emailadres “kevinmollet@yahoo.com” is niet langer bereikbaar.
Vanaf heden ben ik bereikbaar op:
Na de paarden bleek er nog wat wijwater over te zijn en was het aan de huisdieren. Plots leek ik wel in het walhalla van Artur te zitten. Van alle kanten schoten honden op ons af.
Nog even poseren aub.
Zolang de kwast maar in het juiste vat gaat.
Gezegend.
Op vrijdag 11 juli vond in Bredene-Dorp de 24ste paardenzegening plaats.
We waren wat vroeger ter plaatse waardoor we de kans kregen om even een toertje mee te rijden op een huifkar. Een spectaculaire belevenis voor de oudste dochter maar scherpe foto’s nemen tijdens zo’n helse rit is wat anders.
De gedenktegels liggen al klaar.
De paarden komen aan.
Dolle rit.
Als hoogtepunt van de zeewijding spuit de “Zeehond” te midden van de vloot water uit.
Vanaf de wal geeft de havenkapitein het sein om de waterkanonnen in actie te zetten.
Vele kijklustigen genieten van het schouwspel.
De zeewijding is eigenlijk een openluchtmis van ruim een uur. Heel veel spectaculairs valt er dus niet te beleven. Vandaar dat het wat zoeken is naar alternatieve beelden.
Eén van de muzikanten tijdens een stil moment.
Na de communie.
De typische Oostendse figuranten.
Op de eerste zondag van juli vind traditioneel de zeewijding in Oostende plaats. Hierbij worden alle overleden vissers en zeelieden herdacht en vraagt men bescherming voor allen die zich op zee begeven.
Uiteindelijk begaf het gezelschap zich naar de nieuwe oostelijke strekdam. Om de haveningang van Oostende te verbreden werd het Oosterstaketsel (betonnen pier) afgebroken en komt er een strekdam in de plaats. Ondanks dat de strekdam nog in z’n beginstadium verkeerd werd ze toch al feestelijk ingehuldigd.
Het traditioneel lintjesknippen.
Gouverneur Paul Breyne ziet een wandeling niet meer zitten en verlaat het gezelschap.
Een gezondheidswandeling op de nieuwe strekdam.
Yes, het beeld dat ik wou hebben.
Na nog wat toespraken en een glaasje rept de Vlaamse Minister-President zich naar Zeebrugge.
De rondleiding ging vervolgens naar de site waar de windmolens gebouwd worden die voor de kust komen.
Zwarte wolken hangen boven de Oostendse haven. Hopelijk is dit geen al te symbolisch beeld.
Gelukkig kan er nog een grapje af.
Aanvankelijk ging ik een reeks starten over de Groene 62-lijn maar aangezien ik dit weekend verschillende evenementen heb vastgelegd steek ik het vervolg van deze reeks even in de wachtrij.
Zaterdagmorgen ben ik in Oostende naar de eerste Vlaamse Havendag geweest. De bedoeling was om mensen kennis te laten maken met de Vlaamse havens en om de vele vacatures kenbaarder te maken.
Vlaams Minister-president Kris Peeters en een delegatie vooraanstaande politici kregen onder grote mediabelangstelling een rondleiding. Deze rondgang startte in het Maritiem Reddings- en coördinatiecentrum (MRCC). Het is het centraal meldpunt voor scheepsongevallen en het centrum van waaruit reddingsacties begeleidt worden. Ook de scheepvaartbegeleidng voor de Oostendse haven bevindt zich op deze locatie.
Vorig weekend was Snellegem (deelgemeente van Jabbeke) ondergedompeld in Schotse sferen met de jaarlijkse Highland Games. Wegens werk- en familietoestanden was ik weer rijkelijk te laat om het mooiste vast te kunnen leggen. Toch een impressie van de stoere touwtrekkers.
Klaar voor de strijd. Opperste concentratie.
Oeps, ze schuiven uit m’n beeld.
Dit loopt niet goed af.
Als je naar een evenement gaat als een dergelijk staatsbezoek dan ben je natuurlijk verplicht om er voor te zorgen dat je ook foto’s hebt van de hoofdrolspelers. Nu had ik echter het probleem dat ik heel laattijdig toekwam (het was tijdens m’n middagpauze) en dus stonden de mensen reeds rijen dik. Een perskaart heb ik al helemaal niet, m.a.w. aan de goede kant van de dranghekkens kon ik ook al niet komen. Ooit las ik echter dat één van de nodige eigenschappen van een fotograaf diplomatie is. Het was alvast weer een leerrijke oefening om in moeilijke omstandigheden toch aanvaardbare foto’s te bekomen.
We hadden in Oostende eindelijk ook nog eens een reden gevonden om de Belgische vlaggen vrolijk te laten wapperen. Aangezien we onze zotskostumen niet moeten uit de kast halen voor de voetbalgekte van het EK was het zoeken naar een alternatief. Toevallig verbroederden zo’n 50 jaar geleden de stadsstaat Monaco en Oostende met elkaar en dat werd gevierd met een bezoek van Zijne Doorluchtige Hoogheid Prins Albert II van Monaco (what’s in a name?) en onze hoogsteigen Kroonprins Filip. Hoog tijd dus om de beste pakken aan te trekken, de vlaggen te strijken en er een grote show van te maken. Carnaval sterft in Oostende al jaren een stille dood maar daar was donderdag niet veel van te merken.
Ik had heel graag met de brandweerladders de hoogte in gegaan maar kreeg hiervoor helaas geen toestemming.
Dan maar eens op de knieën gegaan.
Als je goed kijkt zie je m’n jonge leerlinge over m’n schouder meegluren.
En nog wat spielerei in Photoshop.
.
In mijn jonge jaren (hoor deze dertiger al eens spreken) heb ik nog jarenlang hulpverlener geweest bij het Rode Kruis afdeling Oostende. Op honderden evenementen en activiteiten stond ik mee in voor de veiligheid en de verzorging van toeschouwers, bezoekers, deelnemers, organisators enz. Het bracht me alvast veel ervaring en wijsheid bij. Op 31 mei vierde de afdeling Bredene z’n 75 jarig bestaan. Het rode Kruis zelf, MUG, Civiele bescherming, Brandweer, politie, enz.. waren aanwezig om hun materiaal te demonstreren.
Het grote probleem op dergelijke evenementen is dat alles heel dicht op elkaar gepakt staat. Neem daar dan nog de horden kijklustigen bij en het maken van boeiende sfeerbeelden is haast onmogelijk. Anderzijds vormt het ook weer een uitdaging. In dit eerste logje een beperkte impresssie dan maar van de brandweerladders.
Nog enkele impressies van deze korte maar intense fotoshoot.
Maurice wuift dit logje uit vanop zijn orgelfiets.
Op naar het volgende evenement.
Naar jaarlijkse traditie is er ook een bekende vlaming aanwezig als peter/meter van het eerste vaatje maatjes. Dit jaar was dat Maurice Wouters. Bij het grote publiek voornamelijk bekend als “Cyriel” uit de fictiereeks Wittekerke maar hij speelde ook in o.a. “Witse”, “Familie”, “Spoed”, “Spring”, enz… Hij had een draaiorgel mee en wist hiermee het publiek in de juiste ambiance te brengen. Maar een maatje ging er ook vlot in bij deze joviale acteur.
De flits-specialisten mogen trouwens nog altijd hun bevindingen hieromtrent laten weten want op dat gebied kan ik nog veel tips gebruiken.
De echte Hollandse maatjes. Gisteren aan wal gebracht aan de visserskaai in Oostende. En dat gaat steeds gepaard met de nodige vissersfolklore. Een bijzondere sfeer alvast.
Voor het eerst mengde ik me tussen de aanwezige journalisten. Ik liet hen natuurlijk eerst hun werk doen, het is tenslotte hun broodwinning, maar als het even kon vroeg ook ik de aandacht van de “figuranten”.
Daarnaast was het de eerste keer dat ik echt werkte met m’n externe flits. De Pentax AF-540-FGZ, maw een full-option flash. Na enkele recente reeksen was ik toch tot de conclusie gekomen dat invulflitsen onontbeerlijk is tijdens evenementfotografie. Enkel wat testshots op Louise als ervaring, daar moest ik het mee doen. Het maatjesfestijn was alvast een leuke oefening maar er is zeker nog wat werk aan de winkel.
Naar jaarlijkse gewoonte is er ook een bekende vlaming aanwezig. Dit jaar koos men voor een echte karakterkop maar dat is voor het volgend logje…
Ik zou nog heel lang kunnen doorgaan maar er zijn nog zo veel mooie evenementen die ik met jullie wil delen dat ik voorlopig toch deze reeks van OvA beeïndig. En ik eindig met nog enkele typische zee- en ambachtsfoto’s. Ik kon het weer niet nalaten en heb dus nog maar eens eigen tintje aan de foto’s gegeven. Benieuwd of dit in jullie ogen een meerwaarde geeft aan de foto’s.
Samen met deze man kijken we alvast uit naar het volgende evenement. Deze vond vandaag (di 3/06) plaats in Oostende. Er is toen namelijk iets aangekomen per boot. Nee, niet sinterklaas al heb ik er voor het eerst wel mijn nieuw gadget echt kunnen gebruiken…
Het festijn van het maritieme erfgoed wordt telkens weer opgeluisterd door verschillende dans- en muziekgroepen. Deze vurige dames en heren aan boord van de “Earl of Pembroke” gaven alvast het beste van zichzelf. Het is trouwens altijd leuk om te fotograferen onder de drive van opzwepende melodieën.
Een duotoon om de nostalgie die deze boten uitstralen extra te benadrukken.
Vanaf vandaag ben ik bereikbaar op een specifiek emailadres ivm alles omtrent fotografie:
Vooraleer we de bootjes kunnen bezoeken moet alles eerst goed opgeblonken zijn hé.
Ja hoor, het evenement van het jaar voor Xray zit er weer op. En het was weer een geslaagde editie. Honderden bootjes, prachtig weer, vriendelijke mensen en dus… honderden foto’s.
Ik begin met deze visroker. De haringen werden er op ambachtelijke wijze gerookt in een kast en konden ter plaatse verorberd worden.
Recente reacties