oostende voor anker (05)

Oostende voor anker (04)

Een duotoon om de nostalgie die deze boten uitstralen extra te benadrukken.

Vanaf vandaag ben ik bereikbaar op een specifiek emailadres ivm alles omtrent fotografie:

xraypictures@gmail.com

 

Oostende voor anker (03)

Vooraleer we de bootjes kunnen bezoeken moet alles eerst goed opgeblonken zijn hé.

 

Oostende voor anker (02)

Duikdemonstratie met een nostalgisch duikpak (helmduiken) door de watersporstchool van De Panne.

Deze reeks werd in bijzonder moeilijke omstandigheden gemaakt dus fotografisch is het zeker geen hoogvlieger maar ik ben toch blij dat ik het kon vastleggen.

De eerste twee foto’s werden genomen van tussen een menigte nieuwsgierigen waarbij ik nauwelijks bewegingsvrijheid kreeg en af te rekenen had met een felle zon.

Foto 3 en 4 werden genomen doorheen het raam van de duiktank.

Oostende voor Anker (01)

Ja hoor, het evenement van het jaar voor Xray zit er weer op. En het was weer een geslaagde editie. Honderden bootjes, prachtig weer, vriendelijke mensen en dus… honderden foto’s.

Ik begin met deze visroker. De haringen werden er op ambachtelijke wijze gerookt in een kast en konden ter plaatse verorberd worden.

 

 

Charlotte (04)

Louise is nog steeds bijzonder bekommerd over haar kleine zus.

 

Charlotte (03)

Na eindelijk door alle andere fotoreportages heen te zijn geraakt heb ik de postprocessing kunnen doen van de foto’s van Charlotte. Een triptiek met details.

 

Geef eens een pootje

Op stap met de Takumar 135/2.5 kwam ik deze straatmuzikant tegen. Hij had ook nog een vriendelijk hondje bij

Nieuwe lens

Sedert deze week heb ik een nieuwe lens. Eigenlijk een oude nieuwe lens want z’n bouwjaar is 1965.

Het is een Super Takumar (Asahi Pentax) 135 F2.5  Via een adapter kan ik de schroefdraad M42 connecteren op de K-mount van m’n digitale Pentax K10D. Het is het zalig om met dergelijk oudje manueel te fotograferen en vergis je niet, eenmaal de techniek onder de knie levert hij verbluffende kwaliteit.

Een voorbeeldfoto van Louise die met haar nicht Amber zeepbelletjes blaast. Buiten de standaardomzetting van Raw naar Jpeg is er geen postprocessing aan te pas gekomen.

kustverdediging (02)

In het archief nog een bunker gevonden.

 

De Twinsclub

Een tijd geleden publiceerde een franstalig magazine een reportage over het toerisme in Oostende. Als mooiste plaats van Oostende verkozen ze het stuk strand thv de Twinsclubs. De Twinsclub is een surfers’ bar die je hier links op de foto’s ziet. De begeleidende foto was genomen vanop de helling richting strand. Mooie reclame voor Oostende ware het niet dat De Twinsclub in buurgemeente Bredene ligt. En laat dit nu net de gemeente zijn waar Xray woont.  

 

kustverdediging

 

 

Kites @ oostende

Vorige weekend was het in Oostende weer Kitesfestival. Een kleurrijk evenement waarbij het luchtruim thv het groot strand volledig vol hangt met allerlei vliegende creaturen. Net dat weekend vertoefden wij in de materniteit waardoor ik nauwelijks tijd had om er heen te gaan. Toch kriebelde het zo dat ik op zondagavond net voor 18 uur het op een loopje zette richting strand. De meeste deelnemers waren al aan het opruimen maar ik nog net enkele foto’s nemen. In 10 minuten tijd kun je natuurlijk geen wonderen verrichten vandaar mijn beperkte bijdrage.

 

 

De schorre (04)

Al fietsend langs Vlaamse wegen.

 

De schorre (03)

 

De schorre (02)

Nieuwsgierige modellen in het Schorregbied.

 

 

De schorre (01)

Een tijdje terug ging ik wat foto’s nemen net buiten Stene, een Oostendse wijk die aanleunt aan het schorregebied.

Louise was mee op stap en meteen werden we door een boer toegeschreeuwt dat we eens naar z’n beestjes moesten komen kijken. Louise haar oogjes begonnnen meteen te fonkelen en wij dus het erf op. Hij hield er wat schapen, kippen, ganzen, varkens, konijnen enz… Alles zat in krotterige stallen of in grote plastiek bakken. En de boer maar telkens zeggen: “En neemt daar eens een foto van, en van dit daar ook, en kijk hier een schoon foto waard.” Het werd bijna hilarisch want niets leek mij er boeiend genoeg om vast te leggen en ik deed dus maar alsof ik klikte. Toen ik echter Louise moest opheffen omdat ze in één van de bakken wou kijken ging de camera plots af met volgend beeld als gevolg.  Ik vond het uiteindelijk wel wat hebben.

Charlotte (02)

Het is altijd spannend om te zien hoe grote zus zal reageren op de komst van een extra huisgenootje.

Louise was echter door het dolle heen en is bijzonder bezorgd en lief voor haar kleine zus. Louise is zoal een heel sociaal en een bemoederend kind maar toch was het een zekere opluchting om te zien dat ze Charlotte meteen zo in de armen sloot.

Toch heeft ze duidelijk ook haar eigen leventje en wereldje en net die ene foto illustreert dit zo mooi vind ik.

 

Charlotte

Bedankt voor de vele gelukwensen…

Een zusje voor Louise…

Vandaag, vrijdag 9 mei, zag Charlotte voor het eerst het levenslicht.

Moeder en dochter stellen het goed, Louise is in de wolken en papa mag het vanaf nu opnemen tegen drie vrouwen in huis.

Jullie hebben natuurlijk nog fotookes te goed maar geef me aub daarvoor even de tijd. Tot binnenkort.

Warmte aan zee

Velen leven blijkbaar mee met de nakende geboorte van ons tweede spruitje. We houden er echter nog even de spanning in. Blijkbaar is het veel te gezellig in mama’s warme buik.

Laat me intussen toe jullie even te laten dromen van een romantisch moment aan zee.

 

Ze staan er…

… de strandcabientjes.

 

In de eigen Xray-toning.

In duotoon.

Ma Natal La

Ik heb het momenteel heel druk vandaar dat ik jullie nauwelijks blogbezoekjes kan brengen. Ik hoop dat jullie me dit niet kwalijk nemen, ik zal van zodra het mogelijk is mijn schade inhalen.

Zaterdag zijn enkele bloggers naar de tentoonstelling Ma Natal La in de venetiaanse gaanderijen van Oostende geweest. Met heel veel spijt in het hart moest ik voor deze bijeenkomst verstek laten gaan. Ik ging echter reeds donderdag eens kijken naar de tentoonstelling en ik kan de vele positieve reacties alleen maar beamen: het is een prachtexpositie. Mijn welgemeende felicitaties aan de drie talentvolle dames die dit voor elkaar kregen. Het laat me weer beseffen dat ik nog maar in het prille begin sta van de fotografie.

Ook mijn dochter was mee al hield zij andere bezienswaardigheden in het oog. Ah ja, een meisje van drie kun je dit niet kwalijk nemen hé.

Trouwens ik stond eigenlijk versteld van het dynamisch bereik van de Pentax K10D bij deze foto. Vanuit een relatief donkere ruimte genomen naar een helder raam toe en toch beide delen redelijk goed uitgelicht. Weliswaar in RAW en wat bijgetrokken maar toch had ik dit resultaat niet verwacht.

Transport windmolens (05)

Als bedanking aan de Stad Oostende en om het eerste transport te vieren was er ’s avonds een lichtshow op de overblijvende torens.

Het was de allereerste maal dat ik iets dergelijks fotografeerde. Gewone nachtfotografie deed ik al eerder met mijn Canon Powershot S2IS maar een lichtshow en vuurwerk waren nieuw voor mij. Het was ook de eerste maal dat ik met lange sluitertijden werkte met de Pentax. De verwachtingen lagen dus niet al te hoog maar ik was na afloop toch blij verrast met het resultaat.

 

Oh ja, de ooievaar is in aantocht maar laat voorlopig nog even op zich wachten. We zijn alvast in blijde verwachting om het gezinnetje compleet te maken.

Transport windmolens (04)

Ik twijfelde of ik deze reeks wel zou tonen. Fotografisch geven ze me een dubbel gevoel. Ze geven deels de sfeer van de dag weer maar anderzijds vind ik ze technisch niet zo geslaagd. Er waren die dag duizenden bewonderaars van het huzarenstukje die het transport toch wel is. Ik wou niet de grote drommen mensen tonen maar er enkele leuke personages uithalen. Kwestie van het onderwerp op een andere manier te benaderen.

In het volgende reeksje zal ik de reportage afsluiten met het nodige spektakel.

Transport windmolens (03)

Ostend port werd meermaals afgesloten. Zodoende lagen er heel wat schepen voor de haveningang te wachten.

Intussen was het genieten van de warme kleuren van de zonsondergang.

Uiteindelijk kwam de Rambiz (voortgetrokken door de sleper Eide Fighter) naar buiten.

Net tijdens het buitenvaren was er ook een Parhelia te zien. Een bijzon dus. Dit is een lichtverschijnsel in de dampkring van de aarde, veroorzaakt door breking van licht in verticaal gerichte ijskristallen. Het is een wazige lichtvlek die links en/of rechts van de zon zichtbaar is in een dunne cirrusbewolking. Je ziet het verschijnsel hier ongeveer midden in het beeld.