Vanessa, Nick en de kids
Tijdens een herfstnamiddag trok ik met Vanessa, Nick en de kids naar de duinen en strand van Bredene voor een leuke familieshoot. Achteraf vertelde Vanessa mij dat ze genoot van het namiddagje met het gezin. Dat vond ik net fijn. Als fotograaf was ik aanwezig maar blijkbaar niet opvallend waardoor we spontane en leuke foto’s kregen en het gezin een ontspannen namiddag beleefde.
Michiel neemt afscheid
Dit weekend vertelt persfotograaf en mijn groot journalistiek voorbeeld Michiel Hendryckx in ‘zijn’ De Standaard dat hij op 60-jarige leeftijd afscheid neemt van de journalistiek. In februari mocht ik hem nog interviewen en portretteren voor Krant van West-Vlaanderen want de Gentenaar werd geboren in De Panne. Hij nam toen met plezier ook even mijn camera in de hand en legde dit portret van mij vast. Een beeld die ik koester. Niet zozeer omwille van het beeld zelf maar de wijze waarop hij dit vastlegde. In die vijf minuten waarin ik hem mocht gadeslaan, ging een nieuwe wereld voor mij open. Journalistieke fotografie is een spel van geduld, veel wachten en vooral (voor)zien… tot de tram voorbijraast.
Foto: Michiel Hendryckx.
Vande Lanotte
Afgelopen week moest ik enkele interviewfoto’s nemen van Johan Vande Lanotte voor Krant van West-Vlaanderen toen hij geïnterpelleerd werd door onze journalist over de nakende regeringsvorming.
Het interview vond plaats in de burelen van de Sleuyter Arena, net voor de Europese wedstrijd van BC Oostende.
In de krant verschenen de klassieke, brave foto’s. Ik had een heimelijke voorkeur voor onderstaande beelden.
Communiereportage / lentefeestreportage
Het wordt stilaan tijd om een fijne fotograaf voor de communiereportage of lentefeestreportage van zoon- of dochterlief vast te leggen.
Zo’n reportage moet uiteraard leuke beelden opleveren maar moet bovenal voor de aanstaande communicant een toffe ervaring zijn waar nog lang wordt aan teruggedacht met de glimlach. Kortom: fun, fun, fun !!!
Zo creëer je ook de fijnste en spontaanste foto’s die goed staan in het albumpje, de uitnodigingskaartjes en/of de bedankingskaartjes.
Justine leefde haar alvast flink uit en de ouders waren in de wolken met de stralende foto’s !
Let wel. Ik lever graag kwaliteit dus beperk ik het aantal fotoreportages zodat alles piekfijn kan afgewerkt worden. Vraag dus snel en vrijblijvend uw offerte aan via info@xraypictures.be want intussen liepen al heel wat boekingen binnen.
Réjane en Robert
Afgelopen zomer kwamen Réjane en Robert afgezakt van Hulshout naar Oostduinkerke om daar herinneringen aan hun mooiste dag vast te leggen. Het werd een korte maar bijzonder leuke huwelijksreportage.
Zo merk je dat een fijne beeldreportage van uw huwelijksdag ook kan gerealiseerd worden met een korte – en budgetvriendelijke – shoot.
Fietshelm op
Onlangs werd ik gevraagd om campagnebeelden te maken in het kader van een fietshelmenactie voor alle Bredense schoolkinderen. Enkele bekende en minder bekende inwoners zetten hun schouders onder het project.
Wielrenners Timothy Dupont, Ine Beyen en Serge Pauwels.
Burgemeester Steve Vandenberghe, natuurgids Inge Roels en postbode Erik Lusyne.
Achter de schermen van de fotoshoot.
Mamma Mia!
De acteurs brachten twee nummers tijdens de press preview van de musical Mamma Mia! in Oostende, die nog tot 14 augustus in het Casino Kursaal van Oostende loopt.
Het is steeds een uitdaging om in een beperkte tijd de fel wisselende belichting onder controle te krijgen.
Voor de techneuten: Canon 5D met 70-200 f2.8 IS USM en een Canon 5D Mark II met 24-70 f2.8 USM. Telkens ISO 1600 en f2.8 – f4.5 en 1/125 sec -1/160 sec. Afwerking in LR3.
Louise is zes !
Een tijdje terug vierde Louise – mijn oudste (b)engel – haar zesde verjaardag met enkele klasgenootjes in kijkboerderij Pierlapont in Loppem.
Het werd een keileuke namiddag met brood bakken, ravotten in de stallen, paardrijden en een huifkarrentocht. En uiteraard nam papa van de gelegenheid gebruik om wat fotookes te nemen.
Voor de techneuten: Canon 5D Mark II – 24-70 L 2.8 – all natural light.
Vandaag is rood…
Vandaag was er weer de traditionele 1 meistoet in Oostende. Tussen alle communiegeweld en huwelijksreportages door, was deze journalistieke opdracht een welgekomen afwisseling. Uiteraard zocht ik weer wat alternatieve beeldjes voor op deze blog.
Tja, sommige politici lijken inderdaad de weg kwijt…
Johan Vande Lanotte… de grote kindervriend of denkt hij aan de toekomstige kiezer ?
De rijzende sp.a-ster John Crombez kan het even niet geloven.
Wat lezen we op de bladzijden van Johan: “Gekomen, strijdbaar, eisen…”. Je zou voor minder gniffelen !
Hij zal die staatshervorming uiteraard niet aan onze neus hangen.
Hevige supporter.
Maaike, Wim en de kids
Een korte maar fijne wandeling door de duinen leverde enkele leuke beeldjes op. Maaike en Wim waren alvast in de wolken, dat bewijst volgend berichtje die ik mocht ontvangen meteen nadat ze de beeldjes bewonderden:
Super bedankt, het is om weg te smelten bij de foto’ s van de kindjes! Het is voor iedereen een mooie herinnering!Prachtig, zelf onmogelijk om te maken, thanks!
Het was uiteraard ook een eer om Maaike, WIm en de fijne kinderen te mogen fotograferen. Als fotograaf poog je altijd – naast het maken van leuke plaatjes – het gezin ook een fijn gevoel te geven voor, tijdens en na de reportage. Als je er zelf ook een leuke herinnering aan overhoudt, dat weet je dat het goed was. Deze zondagse ochtendwandeling was er alvast weer eentje om te koesteren !
Jazz in the Box
Onlangs kreeg ik de vraag om enkele sfeerfoto’s te nemen op een nieuw jazzfestival: Jazz in the Box. De formule, waar de zaal wordt ingekleed als een echte donkere, intieme maar vooral gezellige jazzclub kon telkens op heel wat bijval rekenen Bij het publiek. Als fotograaf vormde dit echter een kleine nachtmerrie, euh… ik bedoel uitdaging. Het weinige licht was dan nog overwegend rood/blauw. Genietend op de fijne jazztonen poogde ik toch van het Jo Arend Quartet een sfeervolle reportage te maken. Enkele impressies:
Voor de techneuten: Canon 5D Mark II – f 1.4 tot 3.5 – 1/60 tot 1/125 – Iso 1600 tot 3200 en objectieven: 50 EF 1.4 – EF 24-70 IS – EF 70-200 IS USM. Geen flits.
Idool Michiel
Idool. Het woord kreeg sinds het populaire liedjesprogramma een ietwat denigrerende bijklank. Toch heb ik er een: Michiel. De levensgenieter die vol liefde een Petit Beurre breekt om met zijn gast(e) te delen in het Bourgondisch Complot, het kind die met zijn twee vrienden door Europa tuft in De Bende van Wim, de magiër die beelden ziet en vastlegt als geen ander fotograaf. Juist, Michiel Hendryckx.
Ik mocht hem een tijd terug interviewen voor de Krant van West-Vlaanderen want de Gentenaar is eigenlijk een Pannenaar, al draagt hij zijn West-Vlaamse roots ergens diep verscholen in hem. Zo diep mogelijk… zo bleek.
En daar zit je dan. Met de meester-fotograaf en meester-filosoof in een bankkantoor voor een interview. In het Walhalla van het geld. Met Michiel, de grote verkondiger dat geld en het materiële hem eigenlijk niet interesseren. “Contradictie ten top”, bedenk ik.
Hij vertelt honderduit. De recorder klik ik uiteindelijk uit na ruim 45 minuten. Zo veel wijsheid, zo straffe waarheid, zo diepe eerlijkheid…
Hij voelt ongetwijfeld dat ik een rasechte West-Vlaming ben. Dat ik daar fier op ben. Maar… het idool neemt geen blad voor de mond. Meer zelfs: West-Vlamingen zijn bekrompen, zelfingenomen, doemdenkers, onwerelds…
Verdomme, Michiel…. misschien heb je wel gelijk ? Of Beter: je hebt misschien geen ongelijk. Whatever ?
Maar hij praat ook graag over mijn passie: de fotografie. Dat die jonge gasten virtuoos zijn, erkent hij. “Maar ze moeten met hun poten van de knopjes blijven”, slaat hij de vuist op tafel ! En ook de fotografie brengt hij terug tot zijn essentie: “Je bent maar een fotograaf. Een fotograaf wordt nooit groot. Het is slechts een beperkt medium…”, slaat hij weer spijkers met koppen.
En voor ik het goed en wel besef, sta ik van de grootmeester van de Vlaamse fotografie portretfoto’s te nemen op een stuk dijk tussen Middelkerke en Oostende. Een unieke ervaring. Half trillend op de benen maar Michiel blijft doordraven over de essenties van het leven en het geluk. Vertellend over hoe hij soms na een foto-opdracht blij als een kind de trap thuis op holt om snel zijn beelden op zijn computer te aanschouwen en af te werken en dan het gelukzalig gevoel te beleven dat hij een beklijvend beeld schoot. Michiel… het blij kind.
En dan nemen we afscheid. Michiel stapt weer zijn leven in om even later weg te snorren op z’n scooter. Ik blijf nog de ganse rit naar huis verdwaasd nagenieten van een unieke namiddag. Michiel…. mijn idool.
Siegfried Bracke
Politiek interesseert mij al van kindsbeen af. Als er dus een politicus met enige naam en faam – hoe relatief dat ook mag klinken – in een volkszaaltje zijn of haar achterban komt toespreken, dan ben ik er graag bij. Ditmaal kwam Siegfried Bracke aan de beurt.
Maar al te vaak vervallen ze echter snel in hun clichés waardoor het dan als fotograaf zaak is om op zoek te gaan naar een alternatief beeldje om het voor jezelf toch enigszins boeiend te houden. Als je dan weet dat onlangs uitlekte dat Siegfried Bracke een ideologisch manifest schreef voor de toenmalige SP… dan klik je zoiets:
Noordzee, Texas
Avant-première van Noordzee, Texas in Kinepolis Oostende. De eerste langspeelfilm van Bavo Defurne die het verhaal vertelt over tiener Pim die verliefd wordt op zijn buurjongen Gino. Samen zoeken ze naar hun ware ik.
Een meeslepende film met sterke visuele hoogtepunten en die de kijker even moet laten bekomen van het beklijvend gevoel die spontaan opborrelen uit de gedachten aan je tienerjaren over hunker, de eerste kus en zo veel meer…
De immer sympathieke regisseur Bavo Defurne.
Jelle Florizoone die op magistrale wijze Pim vertolkt.
“Hij blijft een lekker kontje hebben”, denkt buurjongen Gino (Mathias Vergels) over Pim (Jelle Florizoone) tijdens hun woordje net voor de avant-première.
Zonder fotosjop
Tijdens een experiment door de Oostendse afdeling van de jongerenvereniging voor sterrenkunde Quasar – waarbij ze de snelheid van het licht wilden meten – nam ik enkele bijzondere foto’s. Hier kwam geen photoshop aan te pas maar wel het gebruik van uitgebalanceerd licht… en een straffe adem.
Iemand een idee hoe je dit bekomt ?
Op de Mercator
Begin augustus trok ik met de fiere mama Ilse en haar kornuiten Lukas, Marlies en de piepjonge Leonie naar het dek van de Mercator. De shoot moest een cadeau vormen voor de echtgenoot en papa.
Niet veel later kreeg ik volgend berichtje:
Alvast bedankt voor de toffe reportage, mijn man was aangenaaam verrast. De vergroting hangt al te blinken in zijn buro.
Iedereen was reuze enthousiast over de foto’s !
Intussen boekte Ilse een nieuwe reportage, het is altijd fijn als tevreden klanten opnieuw hun vertrouwen in je stellen.
Jaaroverzicht 2010 – 05
Afgelopen jaar mocht ik weer heel wat verliefde koppeltjes, leuke gezinnetjes en fijne communicantjes op de sensor kleven. En uiteraard gaan we ook in 2011 op hetzelfde elan verder. Vrijblijvend info via: info@xraypictures.be of neem een kijkje op www.xraypictures.be
jaaroverzicht 2010 – 4
Afgelopen zomer mocht ik voor De Morgen Theater aan Zee vastleggen. Het Oostends theater- en muziekfestival brengt een bonte mix van alle soorten en genres op de been.
Het werd een leerrijke periode met zeer veel toffe contacten en leuke uitdagingen. Ik kreeg achteraf een schouderklop van de fotoredactie en de mensen waarmee ik samen werkte en dat doet uiteraard pijn en deugd tegelijk.
jaaroverzicht 2010 – 3
In Bredene dook plots een nieuw fenomeen op. Peter van Heirseele – beter bekend als Herr Seele – nam van alles wat bewoog het peterschap op zich, ging halfnaakt voor de viering 10 jaar naaktstrand, dook overal op als eregast en exposeerde prestigieus met 30 jaar Cowboy Henk. Er was geen ontkomen aan de kale slungel. Uiteindelijk vervulde hij zijn rol voortreffelijk: hoe zotter hoe liever…
jaaroverzicht 2010 – 1
Het is het moment van het jaar. Elk gerespecteerd medium pakt uit met – de volgens hen – meest markante momenten van 2010. Dus kan ik toch niet achter blijven ?
De komende dagen toon ik enkele beelden die ik het afgelopen jaar klikte en voorzie ze van een woordje persoonlijke uitleg, op geheel eigen wijze.
Als huisfotograaf van Bredene loop ik vaak in de slipstream van de plaatselijke politici, een toch wel aangenaam tijdverdrijf.
Het jaar begon meteen met een “momentum” voor de lokale heerschappen. Na twintig jaar burgemeesterschap ging Willy Vanhooren zijn sjerp definitief aan de haak. Of toch… let op die musketon: hoe vaak werd deze opnieuw geopend om de driekleur nog eens om de middel te slaan ?











































































































































































